Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.

Konwencja karpacka i wynikające z niej porozumienia

Ramowa Konwencja o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat, tzw. konwencja karpacka, sporządzona w Kijowie dnia 22 maja 2003 r., została ratyfikowana przez Polskę w 2006 r. (Dz.U. z 2007 r. Nr 96, poz. 634).

Celem konwencji jest prowadzenie wszechstronnej polityki i współpraca na rzecz ochrony i zrównoważonego rozwoju Karpat dla poprawy jakości życia, wzmocnienia miejscowej gospodarki i społeczności lokalnych oraz zachowania walorów przyrodniczych i dziedzictwa kulturowego tego obszaru.

Konwencja karpacka jest konwencją ramową, tzn. określa ogólne cele polityczne, które promują zintegrowane podejście do ochrony przyrodniczego i kulturowego dziedzictwa Karpat. Konwencja nie ustanawia konkretnych zobowiązań, lecz zaprasza strony do współpracy na rzecz wdrażania uzgodnionych w niej zasad. Współpraca ta może przyjmować wiele form, w tym programy pracy w ramach konwencji, wspólne działania dwustronne lub wielostronne, pomoc międzynarodowa i skoordynowane środki krajowe. Do konwencji będą mogły być sukcesywnie wypracowane protokoły tematyczne, rozwijające jej postanowienia w odniesieniu do poszczególnych obszarów zainteresowań konwencji, które obejmują:

  • zintegrowane podejście do gospodarowania zasobami ziemi;
  • ochronę i zrównoważone użytkowanie różnorodności biologicznej i krajobrazowej;
  • planowanie przestrzenne;
  • zrównoważone i zintegrowane zarządzanie wodami dorzeczy;
  • zrównoważone rolnictwo i leśnictwo;
  • zrównoważony transport i infrastrukturę;
  • zrównoważoną turystykę;
  • przemysł i energię;
  • dziedzictwo kulturowe i wiedzę ludową;
  • system ocen oddziaływania na środowisko i informowania o stanie środowiska, monitoring oraz wczesne ostrzeganie;
  • podnoszenie świadomości, edukację i udział społeczeństwa.

Do tej pory przyjęto następujące protokoły tematyczne:

  • Protokół o ochronie i zrównoważonym użytkowaniu różnorodności biologicznej i krajobrazowej (Polska jest stroną od 28 kwietnia 2010 r.);
  • Protokół o zrównoważonej gospodarce leśnej;
  • Protokół o zrównoważonej turystyce (Polska jest stroną od 29 kwietnia 2013 r.);
  • Protokół o zrównoważonym transporcie.

Najważniejszym organem konwencji jest Konferencja Stron. Do tej pory odbyły się cztery posiedzenia tego organu: pierwsze w 2006 r. w Kijowie, drugie w 2008 r. w Bukareszcie, trzecie w 2011 r. w Bratysławie i czwarte w 2014 r. w Mikulowie. Kolejne zaplanowano w 2017 r. na Węgrzech.

W Polsce wdrażanie konwencji koordynuje Minister Środowiska przy pomocy Krajowego Punktu Kontaktowego umieszczonego w Departamencie Leśnictwa i Ochrony Przyrody oraz Komitetu Sterującego złożonego z przedstawicieli m.in. zainteresowanych resorów, władz regionalnych i lokalnych, instytucji naukowych i organizacji pozarządowych.

 

Przydatne linki:

Ramowa Konwencja o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat

Tymczasowy Sekretariat Ramowej Konwencji o ochronie i zrównoważonym rozwoju Karpat

Powrót do góry