Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki.

Konwencja w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości

Konwencja z dnia 13 listopada 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości, czyli tzw. konwencja genewska, jest najstarszą umową wielostronną o zasięgu europejskim w obszarze ochrony środowiska. Weszła w życie w dniu 16 marca 1983 r.

W Polsce konwencja obowiązuje od dnia 17 października 1985 r. Jej celem jest ochrona ludzi i środowiska przed zanieczyszczeniem powietrza poprzez ograniczenie emisji i zapobieganie zanieczyszczeniu powietrza, w tym transgranicznemu przemieszczaniu zanieczyszczeń na dalekie odległości.

Konwencja i jej protokoły obejmują następujące substancje: związki siarki (SO2), tlenki azotu (NOx), amoniak (NH3), lotne związki organiczne (NMLZO), metale ciężkie (kadm, ołów, rtęć), trwałe zanieczyszczenia organiczne (TZO) oraz pył (PM10 i PM2,5).

 

Przydatne materiały:

Konwencja w sprawie transgranicznego przenoszenia zanieczyszczeń powietrza na dalekie odległości (plik .pdf, rozmiar: 141 KB)

Protokół EMEP do konwencji (plik .pdf, rozmiar: 133 KB)

Krajowa strategia ochrony środowiska przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi (plik .pdf, rozmiar: 385 KB)

Krajowa strategia ograniczania emisji metali ciężkich (plik .pdf, rozmiar: 279 KB)

Inventory of Dioxin and Furan Releases in Poland (plik .pdf, rozmiar: 786 KB)

 

 

Powrót do góry