Ustawa z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.)

PElp-021-04/1239/03 łk Warszawa, dnia 23.04.2003

  Pani  
Maria Kurnatowska  
Członek Zarządu  
Urząd Marszałkowski  
Województwa Kujawsko - Pomorskiego  
Plac Teatralny 2,  
87-100 Toruń

  

W odpowiedzi na Pani pismo z dnia 10 lutego 2003 r. (znak: OR.I.0722/1/8/2003) uprzejmie informuje:  

1 Art. 317 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) stwarza możliwość odroczenia terminu płatności opłat za korzystanie ze środowiska jedynie w przypadkach wskazanych wyczerpująco ustawą. Ustawa, jako warunek odroczenia, wskazuje wymóg realizacji przez wnioskodawcę określonych przedsięwzięć. Wynika stąd jednoznacznie, iż odroczenie terminu płatności po zrealizowaniu przedsięwzięcia nie jest dopuszczalne. Przepisy w zakresie odraczania terminu płatności opłat za korzystanie ze środowiska (oraz administracyjnych kar pieniężnych), jako wyjątki od zasady ponoszenia sankcji za korzystanie ze środowiska z naruszeniem wymaganych warunków (patrz także zasada "zanieczyszczający płaci" - art. 7 ww. ustawy), nie mogą być interpretowane rozszerzająco. 

2. Jeżeli przedsięwzięcie jest finansowane przy pomocy środków właściwych funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej środki pozyskane z tych funduszy w formie dotacji lub umorzonych części pożyczek nie mogą być traktowane jako środki własne podmiotu realizującego przedsięwzięcie w rozumieniu art. 319 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska. Natomiast środki pozyskane w formie pożyczek podlegających zwrotowi oraz koszty obsługi tych pożyczek (np. koszty oprocentowania ponoszone przez pożyczkobiorcę) powinny być traktowane jako środki własne podmiotu realizującego przedsięwzięcie. 
  

  ZASTĘPCA DYREKTORA 
Departamentu Polityki Ekologicznej 

Stanisław Kamiński