Kodeks cywilny

PElp-021-07/2619/03 łk Warszawa, dnia 02.04.2003

  Pani  
Grażyna Krugły 
p.o. Dyrektora  
Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa  
Urząd Miejski w Radomiu  
ul. Kilińskiego 30  
26-600 Radom

   

W odpowiedzi na Pani pismo z dnia 24. marca 2003 r. (znak: ORŚ.II-0717/10/2003/PL) uprzejmie informuje:  

  
Odnośnie uciążliwości miejsca stałego parkowania pojazdów ciężarowych (mała baza transportowa) zlokalizowanego na terenach zabudowy jednorodzinnej, jeżeli nie jest ono obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.) stwarza następujące możliwości działania organom administracji publicznej: 

W przypadku uznania na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że prowadzona baza negatywnie oddziaływuje na środowisko, starosta (albo burmistrz lub prezydent miasta na prawach powiatu) może nałożyć na prowadzącego bazę obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko (art. 362 ust. 1 pkt 1 ustawy). Wszczęcie postępowania w tej sprawie następuje z urzędu (art. 375), po stwierdzeniu, np. na podstawie ustaleń kontroli (patrz art. 379), istnienia okoliczności uzasadniających jego wszczęcie. Okolicznością taką może być m.in. stwierdzenie faktu występowania przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku w związku z eksploatacją bazy. 
Pomocne przy ocenie uciążliwości powodowanej działalnością bazy może być nałożenie obowiązku sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego (art. 237 w zw. z art. 241 ust. 1), w przypadku stwierdzenia np. w wyniku działań kontrolnych wyłącznie możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko obiektu. 
  
Jeżeli natomiast w konkretnym przypadku baza transportowa stanowiłaby obiekt budowlany, zastosowanie mogłyby do niej znaleźć przepisy dotyczące pozwoleń na emisję z instalacji (patrz pojecie instalacji art. 3 pkt. 6 lit. c ustawy). Wówczas, w przypadku stwierdzenia, iż związany z lokalizacją bazy transportowej hałas powoduje przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku starosta (albo burmistrz lub prezydent miasta na prawach powiatu) powinien wezwać podmiot prowadzący bazę do przedłożenia wniosku o wydanie pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska (art. 231 ust. 1 ustawy). Pozwolenie to powinno określić dopuszczalne poziomy hałasu związane z prowadzeniem bazy (m.in. parkowaniem pojazdów) na poziomie nie powodującym uciążliwości (patrz art. 186 pkt. 2 ustawy). Po wydaniu pozwolenia, w przypadku przekroczenia jego warunków, wojewódzki inspektor ochrony środowiska uprawniony będzie do nakładania administracyjnych kar pieniężnych (art. 298 ust. 1 pkt. 5 ustawy). Przekroczenie warunków pozwolenia stanowi także wykroczenie zagrożone karą grzywny (art. 351 ust. 1). Naruszenie warunków pozwolenia może być też podstawą wstrzymania użytkowania instalacji przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska (art. 367 ust. 1 pkt 1). 

Należy podkreślić, iż niezależnie od ustaleń w ramach podejmowanych przez organy administracji działań, co do ewentualnego faktu przekraczania dopuszczalnego poziomu hałasu w środowisku w związku z eksploatacją bazy, właściciele sąsiednich nieruchomości mogą występować na drodze cywilnoprawnej przeciwko podmiotowi prowadzącemu bazę z roszczeniami o zaniechanie określonych działań o ile uznają, że prowadzenie tej bazy powoduje zakłócanie korzystania z ich nieruchomości ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (art. 222 § 2 w związku z art. 144 Kodeksu cywilengo). Zagadnienia te nie pozostają jednak w kompetencjach administracji publicznej. 
  

  ZASTĘPCA DYREKTORA 
Departamentu Polityki Ekologicznej 

Stanisław Kamiński