Kodeks cywilny

DIOŚp-021-01/962/04 łk Warszawa, dn. 15 kwietnia 2004 r.

  Pan 
Andrzej W. Jasiński 
Dyrektor Naczelny  
ds. Gospodarki Zasobami i Ekologii  
KGHM "Polska Miedź" SA 
ul. M. Skłodowskiej-Curie 48  
59-301 Lubin 

   
  
W odpowiedzi na Pana pismo z dnia 27. stycznia br. (znak: DE/ES/53/2003) uprzejmie informuję:  

Problem racjonalności ograniczeń wynikających z treści art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), zwanej dalej P.o.ś. w przypadku gdy na terenie przemysłowym prowadzona jest działalność przez szereg wydzielonych podmiotów gospodarczych jest przedmiotem analizy w resorcie środowiska. Zagadnienie to jest także istotne o tyle, iż naruszenie tego wymagania skutkuje brakiem możliwość uzyskania pozwoleń emisyjnych, o których mowa w art. 181 ust. 1 P.o.ś., w tym pozwolenia zintegrowanego (art. 186 pkt 3 P.o.ś.). Przygotowywane projekty rozwiązań w tym zakresie idą w kierunku wprowadzenia możliwości tworzenia stref przemysłowych, na których nie obowiązywałyby bezwzględny zakaz naruszania standardów jakości środowiska w zakresie poziomów substancji w powietrzu, a także zakaz przekraczania standardów odniesienia, o których mowa w art. 222 P.o.ś.. Rozwiązania te nie dotyczą standardów jakości środowiska w zakresie hałasu, gdyż standardy te nie dotyczą generalnie terenów przemysłowych. Próba rozwiązania sygnalizowanego w Pana wystąpieniu problemu zostanie podjęta w ramach przygotowywanej obecnie nowelizacji P.o.ś. 

Do czasu wejścia w życie przygotowywanych rozwiązań systemowych sposobem spełnienia wymagań wynikających z art. 144 ust. 2 P.o.ś. może być proponowane w przedłożonych przez Pana opiniach uzyskanie tytułu prawnego do terenów, na których następuje przekroczenie standardów jakości np. w formie ustanowienia służebności gruntowej, tj. prawa rzeczowego w rozumieniu art. 285 K.c. Służebność taka stanowi tytuł prawny w rozumieniu art. 3 pkt 41 P.o.ś., a więc teren objęty służebnością może być traktowany jako zakład, w rozumieniu art. 3 pkt 48 P.o.ś. W tej sytuacji terenów tych nie dotyczyłyby ograniczenia wynikające z ww. art. 144 ust. 2. 

Możliwość korzystania z tych rozwiązań jest jednak jedynie czasowa, gdyż regulacje krajowe, dopuszczające w praktyce nie dotrzymywanie standardów jakości środowiska poza terenami przemysłowymi, nie są w pełni zgodne z duchem regulacji UE w tym zakresie, w szczególności art. 2 pkt. 1 dyrektywy 1996/62/WE z dnia 27 września 1996 r. w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (Dz.Urz. WE L296 z 21.11.1996, str. 55 i n.).W rozumieniu dyrektywy standardy jakości nie dotyczą jedynie powietrza wewnątrz budynków i powietrza na miejscach pracy. Regulacje krajowe w tym zakresie będą więc musiały ulec odnośnym zmianom. 
  
  
  ZASTĘPCA DYREKTORA 
Departamentu  
Instrumentów Ochrony Środowiska 

Irena Mazur