 |
|
|
|
|
|
Kość
słoniowa będąca częścią różnego rodzaju wyrobów pochodzi ze zwierząt gatunków
objętych Konwencją o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami
gatunków zagrożonych wyginięciem (Konwencją
Waszyngtońską, CITES) oraz przepisami
Unii Europejskiej w zakresie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze
regulacji handlu nimi. Obydwa gatunki słoni: słoń afrykański (Loxodonta
africana) i słoń indyjski (Elephas maximus) są objęte załącznikami
Konwencji Waszyngtońskiej i rozporządzenia
Komisji (WE) nr 1332/2005 z dnia 9 sierpnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie
Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w
drodze regulacji handlu nimi. Są one wymienione w załączniku I
Konwencji i aneksie A ww. rozporządzenia, z wyjątkiem populacji Botswany,
Namibii, Afryki Południowej oraz Zimbabwe, które w przypadku spełnienia
warunków określonych dla wybranych okazów są objęte, odpowiednio, załącznikami
II i B. Wszystkie okazy żywe, martwe, części i produkty pochodne, w tym
kość słoniowa, których pochodzenie nie jest udokumentowane, są objęte załącznikiem
I CITES i aneksem A przepisów unijnych w tym zakresie.
W związku z powyższym wwóz lub wywóz z/do krajów trzecich wyrobów z kości słoniowej wymaga uzyskania zezwolenia wydanego przez organ administracyjny Konwencji Waszyngtońskiej, którym w Polsce jest Minister Środowiska. Zezwolenie jest wydawane po spełnieniu warunków określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi, na wniosek zainteresowanego. Natomiast działalność komercyjna w stosunku do ww. okazów gatunków wymienionych w załączniku A, zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97, jest zabroniona. Dotyczy to kupna, oferowania kupna, pozyskiwania do celów handlowych, wystawiania na widok publiczny do celów handlowych, wykorzystywania dla zysku, sprzedaży, przechowywania w celu sprzedaży, oferowania do sprzedaży lub transportu w celu sprzedaży. Zwolnienie od tego zakazu jest możliwe poprzez uzyskanie stosownego świadectwa. Świadectwo jest wydawane, przy spełnieniu warunków wymienionych w art. 8 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97, na wniosek zainteresowanego, przez Ministra Środowiska. Do wniosku o wydanie takiego świadectwa dołącza się dokumenty poświadczające legalność pochodzenia kości słoniowej użytej w wyrobie, np. kopię zezwolenia importowego CITES lub dokument świadczący, że okaz został sprowadzony zanim weszły w życie przepisy ograniczające obrót okazami danego gatunku. W przypadku okazów pozyskanych przed 1947 rokiem i spełniających kryteria definicji odnoszącej się do przetworzonych okazów, zawartej w art. 2 lit. w rozporządzenia 338/97, powyższe świadectwo nie jest wymagane (zgodnie z art. 62, ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 865/2006 z dnia 4 maja 2006 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi). Jednak podejmowanie działań komercyjnych jest możliwe jedynie w przypadku posiadania dokumentu potwierdzającego pozyskanie i przetworzenie okazu przed 1947 r. Oferowanie zbycia lub nabycia, nabywanie lub pozyskiwanie, używanie lub wystawianie publicznie w celach zarobkowych, zbywanie, przetrzymywanie lub przewożenie w celu zbycia okazów gatunków objętych przepisami UE w zakresie CITES, a także wwóz lub wywóz z/do krajów trzecich wyrobów z kości słoniowej, bez wymaganych dokumentów, jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, stosownie do art. 128 ust. 2 lit. d ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 z późn. zm.). Teksty: Konwencji Waszyngtońskiej, rozporządzeń UE w zakresie ochrony dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu, formularze stosownych wniosków oraz informacje o opłacie skarbowej są dostępne na stronie tematycznej Ministerstwa dotyczącej CITES pod adresem: www.mos.gov.pl/cites-ma.
|