Ministerstwo Środowiska - przejdź do strony głównej

Archiwum: Ustawa z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska z uwzględnieniem zmian wprowadzonych ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 62, poz. 627 ze zm.)

DIOŚlp-021-10/4868/03 łk Warszawa, dn. 31 października 2003 r.

  Pani  
Małgorzata Rabiega  
Kierownik  
Wydziału Ochrony Środowiska 
Urząd Miasta  
ul. Piramowicza 32 
47-200 Kędzieżyn Kożle 



W odpowiedzi na Pani pismo z dnia 8. września br. (znak: OS.7663-29/2003) przedstawiam poniżej odpowiedzi na zadane pytania: 

Pytanie 1 

Generalnie na terenach przeznaczonych na zabudowę jednorodzinną dopuszczalne jest jedynie lokalizowanie przedsięwzięć związanych z funkcją terenu, jeżeli ze szczegółowej treści planu nie wynika co innego. W przypadku braku szczegółowych zakazów, w świetle przyjętej praktyki potwierdzonej orzecznictwem NSA, dopuszczalne jest na terenach zabudowy jednorodzinnej także lokalizowanie obiektów związanych z obsługą infrastruktury miejskiej. Do takich obiektów można zaliczyć m.in. lokalny punkt skupu złomu, jeżeli z przedstawionej dokumentacji wynika, iż jego działalność będzie obejmować wyłącznie złom selekcjonowany z odpadów komunalnych dostarczany przez lokalną społeczność. Lokalizacja tego typu przedsięwzięcia na terenach zabudowy jednorodzinnej jest jednak możliwa tylko w przypadku, gdy zastosowane zostaną środki techniczne eliminujące uciążliwość prowadzonej działalności dla otoczenia.  
Powyższe okoliczności powinny być uwzględnione przy wydaniu opinii na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz. 628 z późn. zm.), zwanej dalej u.od. 
Wskazane wyżej uwagi, dotyczące praktycznej interpretacji postanowień planów zagospodarowania przestrzennego, nie będą odnosić się bezpośrednio do nowych planów uchwalonych na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717). 
  

Pytanie 2 

Samo prowadzenie działalności z naruszeniem postanowień planu zagospodarowania przestrzennego, w świetle obowiązującego prawodawstwa, nie stanowi podstawy dla określonego organu do zastosowania sankcji administracyjnych. Jeżeli prowadzona działalność wiąże się z dokonaniem samowoli budowanej lub nieprawidłowości związanych z eksploatacją obiektu budowlanego zastosowania znajdą przepisy ustawy – Prawa budowlanego. Zagadnienia te nie pozostają we właściwości Ministra Środowiska. 
W opisanym przypadku, jeżeli prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów na podstawie zezwolenia powoduje faktyczne uciążliwości, z obszaru regulacji dotyczących ochrony środowiska znaleźć mogą przepisy dotyczące cofnięcia zezwolenia, gdy uciążliwość wiąże się z naruszeniem konkretnych warunków zezwolenia (art. 30 u.od.). W innych przypadkach, w razie stwierdzenia określonych uciążliwości jest możliwe nałożenie w drodze decyzji obowiązku ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko na podstawie art. 362 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm.), zwanej dalej P.o.ś. Do podjęcia wskazanych działań właściwy jest starosta. 
W przypadku zbiegu regulacji z zakresu Prawa budowlanego oraz dotyczących ochrony środowiska przyznających uprawnienia organom do zastosowania określonych środków administracyjnych przepisy nie wskazują szczególnych zasad postępowania. Oznacza to, iż właściwe organy mogą prowadzić równocześnie postępowania administracyjne w granicach przysługujących im kompetencji. 

  
Pytanie 3 

Jeżeli w postępowaniu o wydanie decyzji określającej warunki korzystania ze środowiska (w tym zezwoleń, pozwoleń itp.) nie przewiduje się legalizacji powodowania uciążliwości na terenach sąsiednich (np. w związku z przekraczaniem na nich standardów jakości środowiska), osoby trzecie, takie jak sąsiedzi nie są stronami toczącego się postępowania. Bowiem stroną postępowania administracyjnego jest w myśl art. 28 K.p.a. wyłącznie podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie. Skoro w wyniku postępowania nie następuje ograniczenie prawem chronionych uprawnień jednostki, jako dysponującej tytułem prawnym do nieruchomości sąsiedniej, np. w związku z utworzeniem obszaru ograniczonego użyłkowania, o którym mowa w art. 135 P.o.ś., to nie ma ona przymiotu strony w rozumieniu K.p.a. 

  ZASTĘPCA DYREKTORA 
Departamentu  
Instrumentów Ochrony Środowiska 

Irena Mazur

zobacz aktualną wersję