W dniach 31.10- 4.11.2011 w Montrealu odbyło się siódme posiedzenie Grupy Roboczej ds. Artykułu 8 (j) Konwencji o różnorodności biologicznej, dotyczącego poszanowania i zachowania tradycyjnej wiedzy i praktyk społeczności rdzennych (tubylczych) i lokalnych związanych z ochroną i zrównoważonym użytkowaniem różnorodności biologicznej.
Siódme spotkanie WG8(j) przyjęło szereg istotnych rekomendacji, które będą przedłożone pod obrady Jedenastego Posiedzenia Konferencji Stron Konwencji (CBD COP11) – organu decyzyjnego Konwencji, które odbędzie się w październiku 2012 r. w Hajdarabadzie, Indie.
Należy odnotować znaczny postęp prac, jaki dokonał się od poprzedniego spotkania grupy w 2009 r. i od ostatniego posiedzenia Konferencji Stron (COP10) w Nagoi, Japonia, w 2010 r. Mimo tego postępu, prace powinny być kontynuowane i zaproponowano, że następne spotkanie Grupy odbędzie się przed COP12.
Podczas spotkania miała miejsce dyskusja nad zagadnieniem zarządzania ekosystemami i obszarami chronionymi w kontekście zachowania tradycyjnej wiedzy autochtonicznej ludności zajmującej te tereny. Dyskusja cieszyła się dużym zainteresowanym i postanowiono, że tego typu debata powinna być włączona do porządku obrad następnego posiedzenia Grupy. Zaproponowano (do decyzji COP11) kilkanaście tematów, które mogłyby być przedmiotem takiej dyskusji. Unia Europejska zaproponowała dwa tematy: zmiany klimatu i różnorodność biologiczna, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki tradycyjnej wiedzy i zrównoważonego tradycyjnego użytkowania różnorodności biologicznej oraz temat związany z edukacją i badaniami naukowymi nt. przekazywania tradycyjnej wiedzy i praktyk.
Wiele uwagi poświęcono zwiększeniu uczestnictwa przedstawicieli społeczności rdzennych i lokalnych w pracach Konwencji, poprzez m.in. organizację specjalnych warsztatów wspomagających budowanie potencjału i podnoszenie świadomości ekologicznej tych społeczności, jak również specjalnych warsztatów dla biur podróży i branży turystycznej związanych z propagowaniem rozwoju zrównoważonej turystyki na obszarach zajmowanych przez społeczności rdzenne i lokalne. Zwrócono uwagę na dużą rolę portalu internetowego (Traditional Knowledge Information Portal) w rozwoju komunikacji ze społecznościami rdzennymi i lokalnymi oraz konieczność dalszej jego rozbudowy, jak i umieszczania stosownych informacji w języku i formie zrozumiałej dla tych społeczności. Odnotowano z zadowoleniem wysiłki Sekretariatu na rzecz promowania Dobrowolnego Funduszu na Rzecz ułatwiania uczestniczenia społecznościom rdzennym i lokalnym w pracach Konwencji oraz wezwano donorów do dalszego zasilania tego funduszu.
Postanowiono kontynuować prace nad zadaniami Programu Pracy związanymi z dostępem do zasobów genetycznych i podziałem korzyści, uznając że są to zadania wnoszące znaczny wkład we wdrażanie Protokołu z Nagoi. Zgłoszono potrzebę zamówienia przez Sekretariat stosownych opracowań zawierających wytyczne dla dalszych działań związanych z równym i sprawiedliwym podziałem korzyści z wykorzystania tradycyjnej wiedzy, zapobieganiem nadużyciom związanym z bezprawnym użytkowaniem tej wiedzy oraz opracowaniem stosownych rozwiązań prawnych.
Przyjęto propozycję zakresu prac w celu realizacji zadania 15 Programu Pracy dotyczącego wypracowania wytycznych dla ułatwienia repatriacji informacji, mającej na względzie odnawianie tradycyjnej wiedzy związanej z różnorodnością biologiczną. Zgodnie ze stanowiskiem Unii Europejskiej repatriacja wiedzy nie może w żaden sposób ograniczać kontynuacji wykorzystywania tej wiedzy w kraju, który do tej pory tę wiedzę posiadał i wykorzystywał oraz powinna dotyczyć jedynie wiedzy będącej w posiadaniu podmiotów publicznych. Ze względu na odmienne stanowisko niektórych krajów rozwijających się nie uzyskano porozumienia w tej sprawie i dyskusja ta będzie kontynuowana podczas posiedzenia COP11.
Podczas spotkania dyskutowano również zagadnienie systemów sui generis dla ochrony tradycyjnej wiedzy, czyli swoistego rodzaju form ochrony nie wynikających bezpośrednio z istniejących przepisów prawnych, ale z prawa zwyczajowego oraz przyjętej praktyki. Systemy te nie powinny ograniczać się jedynie do ochrony tradycyjnej wiedzy, ale również obejmować zachowanie i promowanie tej wiedzy.
Najwięcej kontrowersji wzbudziło zagadnienie rozszerzenia dotychczasowego Programu Pracy o artykuł 10c Konwencji dotyczący tradycyjnego użytkowania różnorodności biologicznej. Uzgodniono, że należy wypracować Plan Działania, który byłby przyjęty podczas COP12, w oparciu o przykładową listę zadań zamieszczoną w załączniku do rekomendacji. Kontrowersje wzbudzały zadania odnoszące się m.in. do wypracowania wytycznych mogących wspomóc Strony w przyjmowaniu stosownych mechanizmów i aktów prawnych dotyczących poszanowania i promowania mechanizmów i prawodawstwa w zakresie zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej w aspekcie zbadania zależności pomiędzy zmianami klimatu a zwyczajowym zrównoważonym użytkowaniem różnorodności biologicznej.
Wezwano do zastosowania w praktyce trzech przyjętych wcześniej wskaźników tradycyjnej wiedzy, wraz z zaleceniem przeprowadzenia stosownych programów pilotażowych w zakresie ich użycia odnośnie stanu i zmian sposobu użytkowania/dzierżawienia gruntów przez społeczności rdzenne i lokalne.
Siódme spotkanie przyjęło szereg istotnych rekomendacji, które pomogą w podjęciu ambitnych i realnych decyzji podczas COP11 związanych z poszanowaniem i zachowaniem tradycyjnej wiedzy społeczności rdzennych i lokalnych w odniesieniu do różnorodności biologicznej.
Osoba odpowiedzialna: Wojciech Piwowarski
Informację wprowadził/a: Wojciech Piwowarski
Data wytworzenia informacji: 2011-12-23
Data udostępnienia informacji: 2011-12-23
Ilość wyświetleń dokumentu: 1,487
Historia zmian:
Ostatnia modyfikacja strony: 22.03.2013 r., 16:50.
© 1997-2012 Ministerstwo Środowiska e-mail: info@mos.gov.pl, tel. +48 (22) 57 92 900
Serwis odwiedziło 230466 osób. Serwis finansowany ze środków EFP Phare