Przedmiotem plenarnego posiedzenia Krajowej Komisji ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko, które miało miejsce w dniu 30 czerwca 2004 r., było rozważenie możliwości 
i zasadności wdrażania technologii plazmowej w Polsce. 

Prezydium Komisji postanowiło, aby Krajowa Komisja ds. Ocen Oddziaływania na Środowisko zajęła stanowisko w przedmiotowej sprawie w związku z toczącą się procedurą dotyczącą uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla realizacji przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa zakładu - budowa drugiej nitki technologicznej - plazmowej przeróbki odpadów" Firmy MO -BRUK, która przedstawia się następująco:

1. Postanowieniem Wojewody Małopolskiego z dnia 15.01.2002 r. OŚ.I.IX.7046/1/02 uzgodniono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu przedsięwzięcia pn. "Rozbudowa zakładu - budowa drugiej nitki technologicznej - plazmowej przeróbki odpadów" Firmy MO -BRUK.
2. Wskutek wniesienia zażalenia przez mieszkańców, Minister Środowiska uchylił w/w postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, iż kwestia, którą należy rozpoznać są zapisy planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego na w/w terenie, które wraz z zapisem § 4 ust.1 lit.b rozporządzenia Nr 27 Wojewody Nowosądeckiego z dnia 1 października 1997 r. w sprawie wyznaczenia Obszaru Chronionego Krajobrazu Województwa Nowosądeckiego /Dz.U. Nr 43 

z 1997 r./ będą miały nadrzędne znaczenie dla ewentualnej realizacji inwestycji.
3. Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 31.07.2002 r. znak: OŚ.IX.7046/1/02 odmówił uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przedsięwzięcia 

pn. "Rozbudowa zakładu - budowa drugiej nitki technologicznej - plazmowej przeróbki odpadów" Firmy MO - BRUK w Korzennej.
4. Wskutek wniesionego zażalenia przez właściciela firmy MO - BRUK, pana Józefa Mokrzyckiego, Minister Środowiska postanowieniem z dnia 14.10.2002 r. znak BOA-III-p-225-2216/02/MT utrzymał w mocy powyższe postanowienie.
5. Skargę wniesioną przez firmę MO - BRUK, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał uchylając postanowienie Ministra.
6. W związku z wyrokiem Sądu ponownie przed Ministrem toczy się postępowanie 

w przedmiotowym zakresie.

1. Z przeprowadzonej analizy Krajowego Planu Gospodarki Odpadami, biorąc pod uwagę ilość i rodzaj odpadów niebezpiecznych w kraju wynika, że w zasadzie istnieje wystarczająca ilość instalacji do unieszkodliwiania odpadów. 
2. Funkcjonujące instalacje i stosowane metody dopuszczone są do stosowania przez organy administracyjne, uwzględniając warunki emisji zanieczyszczeń do środowiska (wyjątkiem jest tutaj spalanie odpadów medycznych w instalacjach kotłowych i starych piecach).
3. Pozostałości poprocesowe po metodach termicznych unieszkodliwiane są metodami zestalania, a otrzymane produkty dopuszczone są do stosowania w budownictwie, po uwzględnieniu określonych warunków.
4. Metoda zestalania stosowana jest również z powodzeniem dla odpadów nieorganicznych, zawierających metale ciężkie.
5. Ilość odpadów pestycydowych znacznie zmalała z powodu unieszkodliwiania ich poza granicami Polski. W chwili obecnej szacuje się, że ich łączna ilość - w magazynach 

i mogilnikach wynosi 7 500 Mg, natomiast z bieżącej produkcji ilość ta maksymalnie wyniesie 1 200 Mg rocznie.
6. W kraju funkcjonuje kilka instalacji (jedna przeznaczona specjalnie do tego celu, budowana przy Jednostce Ratownictwa Chemicznego w Tarnowie), mogących spalać odpady pestycydowe, a ich łączna zdolność do unieszkodliwiania, znacznie przekracza zapotrzebowanie.
7. Metoda plazmowa przetwarzania odpadów niebezpiecznych jest metodą zapewniającą całkowite unieszkodliwienie substancji toksycznych zawartych w odpadach, a pozostałości w formie zeszklonej są całkowicie bezpieczne i możliwe do wykorzystania bez dodatkowej obróbki.
8. Porównując z punktu widzenia technicznego metodę plazmową z innymi metodami unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych można stwierdzić, że jest ona równoważną a niekiedy nowocześniejszą od stosowanych dotychczas. 
9. Niezależnie od zastosowanej metody, każda z nich, aby otrzymać dopuszczenie do użytkowania, musi spełnić określone w przepisach prawa warunki emisyjne.
10. Stosowane metody unieszkodliwiania, jak już wcześniej wspomniano, spełniają warunki dopuszczenia. Tak więc pod względem środowiskowym porównywane metody są również równoważne.
11. Istotnym elementem oceny, przy założeniu równoważności środowiskowej pozostaje kryterium ekonomiczne. Z uzyskanych ustnych informacji wynika, że koszt unieszkodliwiania 1 Mg odpadów metodą plazmową w zależności od źródła informacji wynosi 6 000 ÷ 7 000 zł. Najwyższe koszty, jakie należy ponieść za unieszkodliwienie (spalenie) odpadów pestycydowych wynosi 2 500 zł/Mg (oficjalny cennik firmy "A").
12. Z uwagi na fakt, iż w zasadzie istnieje pełne pokrycie potrzeb w zakresie unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych, budowa nowej instalacji może zostać sfinansowana ze środków prywatnych, bowiem nie spełnia warunków określanych jako "inwestycja celu publicznego".

1. Technologia obróbki plazmowej odpadów jest metodą co najmniej równoważną,

w stosunku do obecnie stosowanych w Polsce metod unieszkodliwiania odpadów "problemowych".
2. Wdrożenie w przyszłości tej metody unieszkodliwiania powinno być poprzedzone analizą konieczności jej stosowania w celu zapewnienia długoterminowych dostaw odpadów.
3. Obecnie w Polsce brak jest warunków do wdrażania technologii plazmowej unieszkodliwiania odpadów.

1. przedsięwzięcie firmy MO - BRUK jest nie tylko rozbudową zakładu, polegającą na budowie II nitki technologicznej, ale całkowicie nową inwestycją. 
2. przedsięwzięcie firmy MO - BRUK nie jest realizacją inwestycji celu publicznego.