Konwencja z Espoo jest pierwszym dokumentem prawa międzynarodowego o charakterze wiążącym, który w całości poświęcony jest instytucji ocen oddziaływania na środowisko. Stwarza ona prawno-międzynarodowe ramy proceduralne dla wykonywania ocen oddziaływania na środowisko (OOŚ) w przypadkach, gdy inwestycja realizowana w jednym kraju (stronie pochodzenia) zasięgiem oddziaływania obejmuje terytorium innego państwa (strony narażonej), mogąc spowodować znaczące negatywne skutki dla środowiska.

Konwencja określa m.in.:

• rodzaje planowanych działalności, dla których wymagane jest wykonywanie OOŚ w kontekście transgranicznym;

• tryb powiadamiania kraju potencjalnie narażonego o planowanej działalności; 
• tryb przekazywania odpowiedzi przez stronę narażoną odnośnie zainteresowania udziałem w procedurze OOŚ; 
• informacje, jakie należy przekazać stronie narażonej;

• zasady przekazywania przez stronę narażoną informacji i innych danych koniecznych dla wykonania OOŚ przez kraj pochodzenia;

• zawartość dokumentacji oceny oddziaływania na środowisko; 
• zasady informowania społeczeństwa obszarów narażonych o planowanej działalności; 
• zasady prowadzenia konsultacji w oparciu o sporządzoną dokumentację OOŚ i wydawania decyzji końcowej; 
• tryb regulowania spraw spornych. 

• informowanie o planowanym podjęciu działalności mogącej mieć wpływ na środowisko innych państw; 
• wykonanie i udostępnienie zainteresowanym krajom dokumentacji (raportu) oceny oddziaływania na środowisko; 
• umożliwienie udziału w postępowaniu przedstawicieli społeczności lokalnych z krajów zagrożonych na prawach równych tym, jakie przysługują społeczeństwu w kraju, w którym ma być podjęta inwestycja; 
• w przypadku zainteresowanej strony narażonej - przekazanie informacji umożliwiających prawidłowe sporządzenie oceny wpływu na środowisko. 

Organem zwołującym i przygotowującym spotkania Stron jest Sekretariat Konwencji, którego siedziba mieści się w Genewie. Funkcję Sekretarza EKG/ONZ Konwencji z Espoo pełni pan Wiek Schrage. Organem ściśle współpracującym z Sekretariatem jest Biuro Konwencji, którego skład jest ustalany na spotkaniach stron. Decyzją II Spotkania Stron w Sofii (26-27 luty 2001) ustalono następujący skład biura: Chorwacja (przewodniczy a tym samym gości kolejne spotkanie stron) natomiast kraje współ-przewodniczące to prócz Polski - Wielka Brytania, Szwajcaria, Litwa, Szwecja, Norwegia i Bułgaria. 

O wprowadzaniu wszelkich poprawek do tekstu konwencji decyduje Spotkanie Stron, w czasie którego dokonywany jest również przegląd realizacji postanowień Konwencji. Dotychczas odbyły się dwa spotkania stron - I Spotkanie Stron Konwencji odbyło się w dniach 18-20 maja 1998 roku w Oslo, drugie 26-27 lutego 2001 roku w Sofii., natomiast III odbędzie się w czerwcu 2004r. w Cavtat w Chorwacji.

Organizator III Spotkania Stron w czerwcu 2004r. w Cavtat - Chorwacja - wezwał instytucje i organizacje związane z ochroną środowiska do sponsorowania spotkania na zasadach zawartych w okolicznościowej broszurze - Giving the Espoo Convention a hand.